ความทุกข์ทรมานของศักดิ์สิทธิ์ เปโตร ดิโอนิซิโอ แอนเดรียส ซาวิล คริสตินา อีราคลิอุส พาวิลิน และเวเนดิม

ในช่วงการถูกก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อการ

ในวันเดียวกัน มีชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อเปโตรส (เปโตรส) เป็นชาวเมืองลัมเปซากา (ลัมเปซากา) ในเมืองเยลเลสโปนต์ (เยลเลสโปนต์) ซึ่งเป็นชายหนุ่มที่สวยงามและมีพลังทั้งกายและจิตวิญญาณ

เปโตรตอบว่า "ใช่ ข้าเป็นคริสเตียน" ฮีโฮมอนก็ตอบว่า "ท่านมีพระราชบัญญัติของกษัตริย์ของเราที่ไม่แพ้ใคร

"ฉันแปลกใจกับนายว่า นายกล้าดียังไง ที่จะชักชวนฉัน ให้เคารพภักดีผู้หญิงที่น่าเกลียดและโสเภณี

และเมื่อเจ้าได้มองว่าเทพหญิงของเจ้าเป็นหญิงโสเภณี ข้าจะเคารพภักดีแก่หญิงโสเภณีที่น่ารังเกียจได้อย่างไร

ไม่ ข้าต้องเคารพภักดีต่อพระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์ และพระเยซูพระเยซูพระเยซูพระเยซูพระเยซูพระเยซูพระเยซูพระเยซูพระเยซูพระเยซูพระเยซูพระเยซูพระเยซูพระเยซูพระเยซูพระเยซู

แต่ทาสของพระเจ้าเปโตร ที่ได้รับการทรมานมากยิ่งขึ้น และมีความมั่นคงและแข็งแกร่งในความหวังในพระผู้เป็นเจ้าของพระเยซูคริสต์

ข้าขอบคุณพระเยซูคริสต์พระเจ้าของข้าพระองค์ ที่ทรงให้ข้าพระองค์มีพลังและความแข็งแกร่งในทุกข์ทรมาน เพื่อข้าพระองค์จะได้ใช้ความกล้าหาญในการดําเนินการของข้าพระองค์ให้สําเร็จ และชนะศัตรูของผู้ชั่ว

และเมื่อเขาเห็นว่าการทรมานจะไม่มีผลกับเยาว์ชายกล้าหาญเปโตร เขาได้ใช้ดาบตัดหัวของเขา และในเวลาเดียวกันเขาได้จับดิโอนิซิอุส ซึ่งเป็นคนเชื่อในศาสนาคริสต์และถูกขังในคุก

เมื่อเอซิโมน (Eseimon) กําลังจะลงจากลัมปซาก (Lampsac) ไปยังทรออาด (Troas) ซึ่งเป็นเมืองใกล้กับเขตแฮลเลสปอนต์ (Gellispont) มีทหารสองคนนํามาหาเขา ซึ่งเป็นชาวคริสเตียน ที่มาจากเมโซโปตาเมีย (Mesopotamia)

ของอ่าวเปอร์เซียในตอนใต้.]

และมีนิโคมาส (นิโคมาส) คนที่อวดตัวเองว่าเป็นคริสเตียน

นิโกรมอนจึงกล่าวต่อนิโกรมอนว่า "จงทําบุญต่อเทพตามพระราชบัญชาของกษัตริย์" นิโกรมอนตอบว่า "ท่านไม่รู้หรือว่า คริสเตียนไม่ทําบุญต่อปีศาจ"

เมื่อนิโคนาห์อยู่ใกล้กับการตาย และยังเหลือเพียงเล็กน้อยที่จะรับมงกุฎศพ (ซึ่งเหมือนอยู่ในมือของเขาแล้ว) เขาได้สูญเสียมงกุฎอันยิ่งใหญ่ของเขาโดยไม่คาดคิด

"ฉันไม่เคยเป็นคริสเตียน ฉันยอมให้บริวารต่อพระเจ้า" และทันทีทหารก็หยุดการทรมานของเขา และนําเขาลงจากไม้กางเขน

และเมื่อเขาได้ทําบุญบูชาและเคารพสักการะสักการะสักการะสักการะนั้น ในขณะที่เขากําลังหวาดหวาดหวาดหวาดหวาดหวาดหวาดหวาดหวาดหวาด

ในขณะที่สิ่งเหล่านี้กําลังเกิดขึ้น เด็กหญิงคนหนึ่งชื่อคริสต้า (Christina) อายุสิบหกปียืนอยู่ตรงนั้น มองไปที่นิกาโฮม (Nicodemus) ผู้ที่มีอารมณ์มืด

ท่านผู้พิทักษ์ได้สั่งให้นําสาวคนนี้มาตั้งอยู่หน้าผู้พิพากษา แล้วถามเธอว่า "เธอเป็นคริสเตียนหรือเปล่า?" เธอตอบว่า "ใช่ ฉันเป็นคริสเตียน และตอนนี้ฉันกําลังร้องไห้และเศร้าโศกต่อความตายของคนเศร้าโศก

ฮีเกมอนได้กล่าวต่อเธอว่า "ตอนนี้เขาสงบแล้ว เพราะเขาทําบุญต่อเทพ แต่เพื่อไม่ให้พวกคริสเตียนข่มขู่เขา เทพหญิงอันยิ่งใหญ่ของเรา ดิอานิสาและวีเนอส ได้สั่งให้เขาไปจากที่นี่ แต่ฉันต้องการให้คุณทําบุญต่อเทพเหล่านั้น

แต่นางได้ตอบว่า "พระเจ้าของฉันมีอํานาจเหนือท่าน ดังนั้นข้าจะไม่กลัวความหวาดกลัวของท่าน เพราะพระเจ้าของฉัน ข้าได้วางใจในพระองค์

ท่านได้สั่งให้คนหนุ่มสองคน ที่ทําเวชกรรมกับเธอ ถูกนําไปประณามและทําร้ายเธอ และได้สั่งให้นําพวกเขาไปใส่คุกในห้องที่ดิโอนิซิโออยู่

ในขณะที่หนุ่มชายสองคนที่ไม่อายตัวนั้น ได้พาสาวสาวที่บริสุทธิ์และบริสุทธิ์ไปโดยรีบเร่งไปยังบ้านของตัวเอง โดยตั้งใจที่จะทําให้เธออับอาย แต่เมื่อพวกเขานําเธอไปยังบ้านของตัวเอง เมื่อความอยากของร่างกายของพวกเขาหมดไป พวกเขาไม่สามารถทําให้เธออับอายจนถึงกลางคืน

เมื่อกลางคืนถึงคริสตินา มีหนุ่มหนุ่มที่สว่างมากมายาครอบคลุมบ้านด้วยแสงสว่างของเขา พวกหนุ่มหนุ่มเหล่านั้นกลัวและล้มลงบนพื้นเหมือนคนตาย เมื่อพวกเขายังสติแล้ว พวกเขาก็ล้มลงที่เท้าของคริสตินาศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์

ผู้หญิงคนนั้นปลุกพวกเขาขึ้นและกล่าวว่า "อย่ากลัว เพราะคุณรู้ว่าเด็กคนนี้คือมะลาอิกะฮ์แห่งความบริสุทธิ์

ในทํานองนั้น คริสตินา หนุ่มสาวอันบริสุทธิ์ ก็ยังคงบริสุทธิ์ โดยได้รับการคุ้มครองจากพระเจ้าเอง

และเมื่อเช้าขึ้น ผู้ปกครองเมืองได้กระตุ้นผู้ปกครองเมืองให้ไปขอร้องให้ดิโอนิซิโอสและแอนดรูสนําพวกเขามาให้พวกเขา

"เราไม่รู้จักอารามีส หรือปีศาจใดๆ ในหมู่สิ่งที่คุณเคารพภักดี แต่เรารู้ว่าพระเจ้าของเราคือพระเยซูคริสต์"

เมื่อประชาชนได้ยินคําตอบจากพวกอัศจรรย์เหล่านั้น พวกเขาก็ร้องเรียนให้เจ้าอัศจรรย์นําพวกคริสเตียนที่แช่งเทพของพวกเขามาให้พวกเขา

กลุ่มชนก็จับขาทั้งสองไว้ และดึงตัวทั้งสองออกไปข้างนอกเมือง

เมื่อศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นศัตรูถูกโยนหินไป ศักดิ์สิทธิ์คริสตินา ได้ยินเรื่องนี้ เธอรีบวิ่งไปยังสถานที่นี้และหล่นน้ําตาลงบนศพของศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกโยนหิน และบอกว่า "ฉันต้องการที่จะตายกับคุณบนโลก เพื่อที่จะมีชีวิตอยู่กับคุณในสวรรค์"

ในขณะเดียวกัน อีซีโมนได้รับข่าวว่า มีสาวคริสเตียนคนหนึ่งที่ถูกปล่อยให้สองหนุ่มทําร้าย เธอถูกปลดปล่อยจากมือของพวกเขามาโดยหนุ่มคนนึงที่สว่างใส

เมื่อทราบเรื่องนี้ อีจิมอนได้สั่งให้ฆ่าเธอด้วยการฉีกด้วยดาบ

และในทํานองนี้ทุกผู้ศักดิ์สิทธิ์ที่กล่าวถึง ที่ต่อสู้กับปีศาจ โลก และอัครสาวกออพิตมิน ได้ชนะศัตรูของพวกเขา ด้วยพระคริสต์ พระผู้เป็นเจ้าของเรา โดยที่เปโตรถูกฆ่าตาย หลังจากการทรมานหลายประการ ดิโอนิเซียส แอนดริยส์ และพอลล์ถูกก้อนหิน

คริสติน่าถูกตัดด้วยดาบ

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในเมืองลัมปซาก ในสมัยของกษัตริย์เดคียา (เดคียาเป็นกษัตริย์ตั้งแต่ปี 249 ถึงปี 251) และศัตรูศัตรูศักดิ์สิทธิ์อย่าง อีราคลิอุส ปาวลิน และเวเนดิมิส เป็นพลเมืองของเอเธนส์

ในเมืองเอเธนส์ พวกเขามีความกล้าหาญในการประกาศพระนามของพระเยซูและชักชวนผู้ละเมิดพระเจ้าทั้งหลาย ให้ลาออกจากการเคารพสักการะรูปปั้นของพวกเขากลัว และรับบัพติสมาในนามของพระบิดา และพระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์

เมื่อถูกสอบสวน พวกเขากล่าวถึงพระเจ้าแห่งความจริง ผู้สร้างสิ่งมีชีวิตทั้งหมด แต่เรียกรูปปั้นว่าเป็นหินและไม้ที่ไม่มีความรู้สึก

สําหรับการสาบานในชื่อของพระคริสต์ เหล่านี้เป็นศัตรูบริสุทธิ์ถูกนําไปสู่การทรมานที่แตกต่างกัน และสุดท้ายร่วมกับสาวกของพวกเขาถูกโยนลงในเตาไฟ หลังจากนั้นและตาย [ปีที่ศัตรูบริสุทธิ์ตาย - Heraclius, Paulinus และ Venedimus ไม่ทราบ.

พวกเขาได้รับมงกุฎที่ไม่พังจากพระคริสต์พระเจ้าของเรา ซึ่งมีเกียรติตลอดกาล